Województwo to skrywa więcej tajemnic, niż mogłoby się wydawać. Bunkier był zasypany gruzem, ale razem z ekspertami udało nam się dostać do środka. W środku czekało coś, czego nikt się nie spodziewał – dwadzieścia lat temu ktoś zamontował tam kamerę, która uchwyciła postać wyglądającą jak duch. To jednak dopiero początek.
Cały teren wokół jest usiany śladami po katastrofach, które zmieniły krajobraz na zawsze. Jedno z zapadlisk miało pierwotnie około czterech i pół metra średnicy, ale z czasem urosło do dziewięciu metrów szerokości. Kiedy dom zawalił się do środka, została tylko jedna sypialnia i kawałek ściany zewnętrznej. Miejscowi opowiadają historie o skarbach ukrytych pod ziemią, ale ostrzegają, że są przeklęte.
Ogrodnik, który znalazł torbę wypchaną stodwudziestoma tysiącami dolarów, do dziś nie chce rozmawiać o tym, co się stało. W okolicy krąży też opowieść o ranczerze, który w maju 2018 roku zastrzelił dziwne stworzenie podchodzące do jego bydła. Eksperci nie potrafili określić, co to było, ale należało do rodziny psowatych. Do dziś nikt nie wie, skąd się wzięło.
Głębiej pod ziemią znajdują się pozostałości kopalni, która do 2013 roku wydobyła osiemdziesiąt cztery miliony karatów. Tunelów jest tam ponad dwadzieścia kilometrów, a w środku wciąż można natrafić na ślady ludzkiej działalności – choć nie zawsze tej oficjalnej. Czasem wystarczy kopać w ogródku, żeby znaleźć coś, co zmienia wszystko. Właściciel jednej z posesji wezwał archeologów, gdy podczas instalacji basenu odkrył podziemne korytarze.
Miejscowi nazywają je katakumbami, ale nigdy nie służyły do grzebania zmarłych. Nie są bezpieczne – ryzyko powodzi jest zbyt duże, ale podobno od czasu do czasu można tam znaleźć złoto. Niedaleko natrafiono na grobowce z końmi i rydwanami, datowane na okres od 770 do 221 roku przed naszą erą. Archeolodzy są pewni, że należały do rodziny szlacheckiej, bo znaleziono tam także przedmioty z brązu.
Historia lubi się powtarzać. Kiedyś odkryto zakopany łańcuch, który prowadził do sieci podziemnych tuneli z czasów prohibicji. Badając okolicę, ktoś trafił na artykuł z lat dwudziestych o przemytnikach alkoholu i pirackim skarbie. Natura również zostawiła tu swój ślad.
Około trzydziestu siedmiu tysięcy lat temu erupcja wulkanu utworzyła głębokie wąwozy, a na płaskich szczytach gór, zwanych tepuis, nadal można znaleźć wielkie zapadliska. Na jednej z takich gór, Sari Sarinama, drzewa sięgają nawet dwudziestu pięciu metrów, a pod nimi kryją się kolejne otchłanie. W grudniu 2011 roku ewakuowano czterdzieści pięć tysięcy osób, bo w Renie znaleziono dwie bomby. Kiedy ktoś wprowadził się do starszego domu, od razu wezwał egzorcystę, żeby wypędzić złe duchy.
Rolnikom udało się oderwać dziwnego stwora od kozy i zepchnąć go do wody – wyglądało to bardziej przerażająco niż większość horrorów. Niektórzy mówią, że to pijawka, która przystosowała się do życia na lądzie. Woda pod ziemią osłabiła grunt i doprowadziła do powstania ogromnych szczelin. Co dziwne, w tych trudnych warunkach rozwinęły się nowe gatunki grzybów i bakterii.
Świat pod nami wciąż żyje – tylko czy na pewno chcemy wiedzieć, co się w nim kryje?
