Sebastian, który reprezentował firmę sprzedającą fotele, zaczął nerwowo przeglądać dokumenty. Renata wiedziała, że ma rację. Umowa została zawarta poza lokalem przedsiębiorstwa, co dawało Bożenie ustawowe prawo do odstąpienia od niej w ciągu 14 dni. Sebastian próbował się wykłócać, mówiąc coś o indywidualnym zamówieniu, ale Renata szybko go uciszyła, wskazując, że jedyne indywidualne elementy to ustawienie wysokości i wybór języka polskiego.
Bożena, widząc, że sprawa jest przesądzona, wpadła w histerię. Grzegorz, który w końcu otrząsnął się z szoku, stanowczo powiedział matce, że ma wybór: albo oddaje fotel i dostaje pieniądze z powrotem, albo zostaje z nim i sama spłaca ogromne raty z emerytury. Bożena, słysząc, że miałaby płacić 1700 złotych miesięcznie, natychmiast zdecydowała się zwrócić sprzęt. Sebastian z ciężkim westchnieniem zaczął wypełniać formularz zwrotu.
Dwaj dostawcy, którzy wnieśli fotel, musieli go teraz wynieść. Urządzenie było ogromne i nie chciało przejść przez drzwi, co wywołało spore zamieszanie na klatce schodowej. Sąsiedzi, w tym pan Zbigniew, który wcześniej rozmawiał z Renatą, wychodzili z mieszkań, aby zobaczyć całe przedstawienie. Fotel, co jakiś czas, wydawał z siebie elektroniczne dźwięki, co dodawało całej scenie komizmu.
Po kilku minutach walki z meblem, udało się go w końcu wypchnąć do windy. Bożena stała na korytarzu, czerwona ze złości, podczas gdy sąsiedzi nie kryli rozbawienia. Gdy winda odjechała, Renata wróciła do mieszkania, gdzie Sebastian dokończył formalności. Zwrócił większość gotówki, potrącając jedynie koszt transportu i zużytych kapsułek zapachowych.
Renata schowała kopertę z odzyskanymi pieniędzmi do torby. Bożena nie przestawała narzekać, mówiąc, że została okradziona z jedynej przyjemności. Grzegorz, w końcu zbierając się w sobie, powiedział matce wprost, że to ona zniszczyła ich zaufanie i że od tej pory nie będzie już żadnych pochopnych decyzji finansowych. Zapowiedział, że jeśli będzie miała poważne problemy zdrowotne, pojadą razem do lekarza, ale najpierw zobaczy dokumenty i rachunek, a dopiero potem zapłaci.
Bożena, widząc, że nie ma już nad nimi władzy, trzasnęła drzwiami od salonu. Renata i Grzegorz wyszli z mieszkania, zabierając ze sobą pudełko z sernikiem, które Renata wzięła jako rekompensatę. Na zewnątrz, w chłodnym wieczornym powietrzu, Grzegorz przyznał się do błędu. Powiedział, że powinien był zadzwonić do żony i wszystko sprawdzić, zanim dał matce pieniądze.
Renata nie miała mu tego za złe, ale wręczyła mu laskę po babci, którą wcześniej spakowała, i kazała zanieść ją do samochodu. Wieczorem, w domu, przeliczyli odzyskane pieniądze i schowali je w nowym, bezpiecznym miejscu. Kilka tygodni później, kupili używany samochód. Nie był nowy, ale był sprawny i miał podgrzewane fotele.
Grzegorz, wciskając przycisk, zażartował, że to prawie jak fotel masujący. Renata zaśmiała się i poprosiła, żeby nie wspominał o tym swojej matce. Kilka dni później zadzwoniła Bożena, mówiąc, że widziała reklamę specjalnej lampy, która poprawia wzrok i odmładza. Grzegorz ironicznie zapytał, czy znowu źle widzi, czy po prostu za dobrze zauważyła promocję.
W słuchawce zapadła cisza, po czym Bożena odparła, że tylko chciała się poradzić. Było jasne, że ze wzrokiem nie miała żadnych problemów – widziała tylko to, co znajdowało się w cudzej kopercie.
