Podałem jej wodę, posadziłem w busie i ruszyłem do wyjazdu. Potem zadzwoniłem do Kamila i powtórzyłem mu jej słowa. To ja dałem mu klucze do gospodarstwa po rodzicach. To ja dołożyłem pieniądze do pryszniców, pawilonu i agregatu.
Do Hartu prowadziła droga między lasem a polami. Zadzwoniłem do syna. Po paliwo do agregatu. Powiedziałem do córki, żeby wytrzymała do soboty.
Potem Kamil powiedział: “Tato, nie zaglądaj do stodoły sam. W schowku busa woziłem mały przecinak do kłódek. ” Alicja przejęła przecinak i przycisnęła go do brzucha. Zawróciłem na placu i ruszyłem do bramy.
Cofniemy do rozjazdu przy sadzie. Wiedziałem tylko tyle, ile chciałem wiedzieć, gdy przelewałem mu 180 000 zł i oddawałem klucze. Otwórz bramę i przynieś wodę do stodoły. Do stodoły prowadziły wielkie przesuwne wrota spięte kłódką.
Wróciłem do busa. Do pawilonu odezwał się Kamil. Cień przyczepie skurczył się do wąskiego pasa. Ile do szpitala.
Nie mówił do nas. Kamil ruszył o metr do przodu. Klucz miał tylko do wewnętrznej kłótki. Do szpitala wysłałam jej siostrę.
Zostawić przecinak, wyjść pojedynczo i wrócić do pawilonu. Po telefonie do ciebie zabrali aparaty. Po twoim telefonie do Kamila przyszedł do pawilonu. To nie wystarczało do zaufania.
Ale mogło wystarczyć do jednego zadania. Ktoś był już 20 km od gospodarstwa. Powiedziałem do szosy nie dojdziemy tędy. Droga do szosy jest już pułapką.
Aż sami wrócimy do jego samochodu. Zawołał do Kamila. Nie potrzebowałam telefonu do nawigacji. Zamknę skrzynkę od środka i będę mówił do Igora.
Zeszliśmy do pompowni inną stroną. Powiedziałem do córki. Przyłożyła usta do kratki. Podejdźcie do włazu, kiedy zgaśnie światło.
Do resetu zostały dwie minuty. Alicja przycisnęła dłoń do kratki. Musicie mówić do nich, nie do Kamila. Do mamy powiedziałem.
Dopiero wtedy przylgnął do kobiety. Ja miałem rozdarty rękaw i błoto do kolan. Pas był przeprowadzony przeze mnie i przypięty do ucha. Kamil zwrócił się do rodziców.
Powiedziałem 180 000 zł. I nie chcę wracać do pawilonu. Ojciec nagrywający plac przerwał film i poszedł do syna. “Dzieci do samochodów!
” Objęła torbę obiema rękami i zawołała do matki obok. Najpierw wszyscy wrócą do wyznaczonej strefy. Zostań z nią, powiedziałem do matki przy Alicji. Alicja wsiadła do ambulansu z plecakiem.
Do szpitala nie pojechałem za ambulansem. To nie był mój pomysł do zatwierdzenia. Wracasz do zajezdni, do układania danych, nie kierowania ludźmi. Wsunęła ucho do worka z łańcuchem.
O 16:20 będę. Odeszła do auta matki chrzestnej, nie pomachała.
