Zapomniałam telefonu, więc wróciłam do domu. Wchodziłam po cichu, żeby nie obudzić Leszka, ale nagle zamarłam. Przez uchylone drzwi sypialni zobaczyłam go, jak mówi do kogoś przez telefon. Jego głos był dziwnie spokojny, a słowa, które usłyszałam, zmroziły mi krew.
„Do zobaczenia na pogrzebie twojej siostry. ”
Stałam tam, nie mogąc się ruszyć. Serce waliło mi tak mocno, że bałam się, że mnie usłyszy. A potem zobaczyłam, że trzyma w ręku kluczyki do mojej srebrnej Toyoty.
Rano, gdy wychodziłam do pracy, Ola podeszła do mnie z dokumentami do podpisania. To była zwykła formalność, jakaś umowa dotycząca domu. Podpisałam bez zastanowienia, bo ufałam jej od lat, od czasu, gdy poznała mnie z mężem. Była kobietą, którą zawsze podziwiałam, chociaż czasem czułam, że Leszek woli spędzać czas z nią niż ze mną.
Potem była kolacja u teściowej. Elżbieta wciąż wspominała zmarłego męża, a Ola przyniosła jego ulubione danie. Siedzieliśmy przy stole, a ja patrzyłam na nich wszystkich i myślałam, że mam szczęście. Że moja rodzina jest normalna.
Tydzień później wróciłam z pracy wcześniej, bo źle się czułam. Przez okno zobaczyłam samochód Oli przed domem, a w salonie dwie sylwetki stojące zbyt blisko siebie. Weszłam cicho, a oni nawet nie zauważyli, że stoję w drzwiach. Ola szeptała coś do mojego męża, tuląc się do niego, a on ją obejmował.
W nocy nie mogłam spać. Leżałam obok Leszka i nasłuchiwałam. Wstałam, zeszłam do garażu i otworzyłam maskę mojej Toyoty. Chciałam tylko sprawdzić, czy wszystko jest w porządku.
Znalazłam poluzowane przewody hamulcowe. Ktoś je celowo uszkodził. Rano, zanim wyszłam, napisałam do Oli, że wracam wcześniej, bo muszę coś sprawdzić. Potem zadzwoniłam do biura i powiedziałam, że mam pilną sprawę.
Pojechałam do niej do domu, ale jej nie było. Zadzwoniłam do Leszka, ale nie odbierał. Wtedy przypomniałam sobie, że Ola mówiła coś o wizycie u rodziców. Pojechałam tam.
Ojciec otworzył mi drzwi, a ja zobaczyłam Oli samochód zaparkowany pod domem. Weszłam do salonu, a ona stała tam, trzymając w ręku dokument, który podpisałam. „Co ty tu robisz? ” – zapytała, a ja wyrwałam jej papier.
„Ty podpisałaś, że oddajesz mi dom. Wszystko należy do mnie. ”
Wtedy zrozumiałam. To ona chciała mnie zabić, żeby przejąć wszystko, co miałyśmy wspólnego.
A Leszek był w to zamieszany. Wróciłam do domu i poszłam do garażu. Wsiadłam do swojej Toyoty, uruchomiłam silnik i zaczęłam jechać. Chciałam tylko sprawdzić, czy hamulce działają.
Wyjechałam na główną drogę i przyspieszyłam. Kiedy nacisnęłam hamulec, nic się nie stało. Spotkałam się z Ola przy jej domu. Była sama.
Stała przy swoim samochodzie, a ja podeszłam do niej z telefonem w ręku, na którym dźwięczało nagranie rozmowy Leszka. Wyrwałam jej kluczyki i rzuciłam je w krzaki. Potem wezwałam policję. Alicja siedziała w areszcie, a ja patrzyłam na nią przez szybę.
Rodzice próbowali się z nią spotkać, ale ona nie chciała z nikim rozmawiać. Powiedziała tylko, że wreszcie będzie miała normalne życie, bez wiecznego porównywania się do ideału, którym zawsze była dla niej moja siostra. Tydzień po aresztowaniu pojechałam do domu, w którym mieszkałam z Leszkiem. Stałam przed bramą i patrzyłam na okna.
Potem wsiadłam do srebrnej Toyoty, którą naprawiłam za własne pieniądze. Silnik zaskoczył, a ja wyjechałam na drogę. Może życie wreszcie będzie normalne, bez cienia mojej siostry, która zawsze była dla mnie wszystkim.
