Spojrzałam w lustro w łazience i założyłam bursztynowe kolczyki, które należały do mojej mamy. Tego poranka podpisywano ugodę, a ja wiedziałam, że muszę tam być. Przejechałam moją Toyotą z 2014 roku przez most Dębnicki na Wiśle, mijając zjazd prowadzący do domu mojego ojca w Myślenicach. Zaparkowałam po drugiej stronie ulicy i przeszłam przez hol z torebką przyciśniętą do boku, jakbym niosła broń, do której nie chciałam się przyznać.
Według jej publicznie dostępnego harmonogramu była w 20. tygodniu ciąży. Dwa tygodnie później zadzwoniła do mnie moja przyrodnia siostra Nikola. Jechał trzy godziny, żeby dotrzeć do szpitala.
Zapytał dość swobodnie, czy mógłby zabrać pierścionek do czyszczenia. Brygida, siostra Kacpra, napisała do mnie o 23:42 tej nocy. Zadzwonię do babci – pomyślałam. W następnym tygodniu Patrycja dzwoniła do mnie cztery razy.
Wróć do domu – powtarzała. Tego wieczoru Karolina przyszła do wynajętego mieszkania. Potem poszłam do wolnego pokoju i otworzyłam laptopa. Zadzwoń do prawnika.
Następnego ranka zadzwoniłam do Weroniki Ambroziak. Miała pracę i przepisy o ochronie danych osobowych do przestrzegania, ale pamiętała. Odwiózł ją do domu. Powiedziała: „Przyjedź do Warszawy”.
Dwa tygodnie później, 11 kwietnia, pojechałam do Warszawy. Weronika dołączyła do nas przez wideorozmowę. Będę miała poświadczone akta z kliniki w ciągu 8 do 10 dni roboczych. Pismo na froncie należało do mojej matki.
Dwa dni później, 13 kwietnia, zadzwoniła do mnie babcia Kacpra. W 2013 roku do Krakowskiego Klubu Ogrodniczego dołączyła kobieta. Napisała Margot w emailu do Weroniki. Zaprosiła mnie do rodzinnego domu w Myślenicach, tego samego, do którego mój ojciec wprowadził Patrycję w 2008 roku, kiedy miałam 16 lat.
Nikola przypięła broszkę do swetra. Niektóre palce nie są stworzone do bycia matkami na zawsze. On tak wrócił do wpatrywania się w obró. „Zuzanno, weź trochę zapiekanki do domu” – powiedziała.
Wysyłka do P. Majewskiej Leśniewskiej. Podniosłam telefon i zadzwoniłam do Weroniki. „Nikolo, czy chciałabyś powtórzyć to stwierdzenie do protokołu?
” – zapytała. Znaczynia do zapiekania, które dała pani Zuzannie 5 kwietnia. Chcę, żebyście sobie wyobrazili, że trwa to 20 sekund. Osiem przelewów od Patrycji do Nikoli w ciągu ośmiu miesięcy.
Patrzyłam mu w oczy przez trzy sekundy, a potem wróciłam do Weroniki. Należy do rodziny, która nie kłamie. Weronika po raz pierwszy zwróciła się bezpośrednio do Patrycji. „Zadzwonię do swojego prawnika” – powiedziała.
Wzięłam torebkę, dotknęłam ramienia Weroniki, podeszłam do drzwi, nie trzasnęłam nimi, pozwoliłam, żeby same się zamknęły. W drodze do wynajętego mieszkania obie milczałyśmy przez pierwsze 8 minut. Most Dębnicki był jasno oświetlony w południowym słońcu. Nie odwróciłam się do niej.
Do świtu Nikola straciła 9000 obserwujących. „Możesz spodziewać się oferty wykupu w ciągu 60 do 90 dni. Do tego czasu jesteś na urlopie. Nie przychodź do browaru” – usłyszała.
Zamiast tego pojechał do mojego domu. Nie zapukał do drzwi. Tego popołudnia Brygida Chorodyńska napisała do swojego brata. Mój ojciec spakował małą walizkę i pojechał do hotelu Marriott w centrum.
Zostawił jej notatkę na blacie kuchennym, która brzmiała: „Powinienem był zapytać 20 lat temu”. Nikola napisała do Patrycji o 20:14 następnego wieczoru. Dariusz zabrał ją z powrotem do hotelu Marriott poprzedniej nocy. Włożył ją do małej, wyściełanej koperty ubezpieczonej na 1000 zł i wysłał do mojego domu.
Stałam na ganku, nie wchodząc do środka. Weszłam do środka. Odesłałam go do Brygidy listem poleconym pod koniec kwietnia. Patrycja nie pójdzie do więzienia.
Nikola przeprowadziła się do Katowic. Wykup browaru zostanie sfinalizowany do końca lata. Joanna pisze do mnie długie odręczne listy.
Odnajduje moją matkę po 20 latach.
