Kacper Wolański przeciągnął się, wciąż czując na skórze sól Malediwów. Dwa tygodnie z Adrianną, wykwintne wino i zachody słońca – tak wyobrażał sobie prawdziwe życie. – Kacper, zaczekaj na mnie! – pisnęła Adrianna, człapiąc w szpilkach.
– Czemu tak pędzisz? Przytuliła się do niego, a on uszczypnął ją w policzek. – Na pewno o niebo lepiej niż z tą twoją brzydką starą żoną, prawda? – mruknęła zalotnie.
– Właśnie o to mi chodzi – zaśmiał się. W limuzynie Adrianna spojrzała w telefon i skrzywiła się. – Jakaś koleżanka napisała: „A twój mąż przypadkiem nie jest już żonaty? ” – prychnęła.
– Wkurzające. – Nie przejmuj się. Robi to z zazdrości. – A właśnie, czy twoja żona nie miała niedługo rodzić?
Kacper zesztywniał. Sprawdził telefon – matka dzwoniła wielokrotnie, ale on nie odbierał. Od Julii ani jednej wiadomości. Uznał, że matka sobie poradziła.
W domu rodzinnym Bożena Wolańska powitała go z uśmiechem, ale gdy zapytał, czy coś się działo, wymijająco odpowiedziała, że nic ważnego. Dopiero po chwili dodała:
– Synu, Julia urodziła. Chłopca. 3,2 kg.
– Przekazałaś jej dokumenty rozwodowe? – zapytał Kacper. – Oczywiście, ale ta uparta nie chce podpisać. Mówi, że masz osobiście przyjechać.
– Gdzie jest dziecko? – W centrum opieki „Raj Aniołka”. Kazałam ją tam umieścić. – Pojadę tam – powiedział Kacper.
– Zabiorę dziecko, a ją wyrzucę, żeby później nie było problemów. W ośrodku pokój 308 był pusty. Pościelone łóżko, otwarta, pusta szafa. Znalazł opiekunkę, która powiedziała mu, że Julia wypisała się dwa tygodnie temu, zabierając dziecko.
Odjechała czarnym samochodem. Zostawiła dla niego kopertę. – Pani Julia powiedziała, że to dla pana wielki prezent – dodała opiekunka. W kopercie były podpisane papiery rozwodowe i pendrive z notatką: „Kacprze, otwórz dysk i posłuchaj.
To mój pierwszy prezent dla ciebie”. W recepcji podłączył dysk do laptopa. Usłyszał głos matki i drżący głos Julii. Jego matka, Bożena, z prawnikiem zmuszała Julię do podpisania rozwodu.
Mówiła, że Julia nie pasuje do rodziny Wolańskich, że jest z biednej, nieznanej rodziny, że nie ma prawa do dziecka. Rzuciła jej czek na 150 tysięcy złotych. Julia odpowiedziała: „Nie podpiszę. Powiedz Kacprowi, żeby sam przyszedł.
Jeśli ma odwagę, niech sam wypowie te dwa słowa: rozwód”. Kacper siedział nieruchomo, ściskając myszkę. W głowie huczało mu tylko jedno: 150 tysięcy. Jego matka obraziła Julię, która właśnie urodziła, a on w tym czasie szeptał czułe słówka Adriannie na Malediwach.
Recepcjonistka zapytała, czy wszystko w porządku. Opiekunka dodała jeszcze:
– Pani Julia mówiła, że to tylko pierwszy prezent. Że będzie jeszcze kilka. Kacper wybiegł z ośrodka.
Rozkazał asystentowi: „Zbadaj wszystko. Dokąd pojechała, co robiła, z kim się spotykała. I jak żyła przez te trzy lata”. Tej samej nocy po drugiej stronie miasta Julia siedziała w eleganckim biurze naprzeciwko mężczyzny.
– Jesteś pewna swojej decyzji? – zapytał. – Tak. Czas zebrać sieć – odpowiedziała z ledwo widocznym uśmiechem.
Rozdział drugi: Upokorzenie i powrót królowej. Julia opowiedziała bratu, Dawidowi Borowieckiemu, całą swoją historię. Jak Kacper ożenił się z nią tylko przez horoskop, który miał przynieść rodzinie szczęście. Jak po pierwszym roku małżeństwa zaczął ją zaniedbywać i zdradzać z byłą aktorką, Adrianną.
Jak matka Kacpra, Bożena, traktowała ją jak służącą. Jak urodziła dziecko sama, a Kacper był na miesiącu miodowym z kochanką. Jak Bożena próbowała zmusić ją do podpisania rozwodu i rzuciła jej czek na 150 tysięcy. – Ta kobieta, którą przez trzy lata ignorował i gardził, jest jedyną córką prezesa grupy Gwiazda Morza – powiedział Dawid.
Ojciec Julii, Henryk Borowiecki, szukał jej przez 25 lat. Została porwana jako dziecko przez handlarzy ludźmi. Teraz wróciła do prawdziwej rodziny, do luksusowej rezydencji, z synkiem Antkiem, który nosił nazwisko Borowiecki, nie Wolański. – Spraw, żeby zapłacili za to, co zrobili – prosił brat.
– To oczywiste – odpowiedział Dawid. Julia zaczęła planować zemstę. Miała nagranie, na którym Bożena upokarzała ją i zmuszała do rozwodu. Miała materiały o podejrzanych interesach grupy Wolański.
Miała wsparcie brata, który znał wszystkie sekrety firmy. Kacper, tymczasem, tonął w problemach. Wyciekły tajemnice handlowe, upadł wielki projekt, akcje spadały. W internecie krążyło nagranie, na którym jego matka obrażała Julię.
Ludzie wytykali go palcami. A jego asystent przekazał mu druzgocącą wiadomość: Julia była dziedziczką grupy Gwiazda Morza. Kacper osunął się na krzesło. Wszystko, co robiła ta „słaba, nieudolna” kobieta, było zemstą.
I to dopiero pierwszy prezent. Zostało jeszcze kilka. Rozdział trzeci: Niespodziewany sojusznik. Julia poznała Sylwię Majewską, szefową agencji medialnej, byłą dziewczynę Kacpra, którą on brutalnie porzucił i doprowadził do bankructwa.
Połączyły siły. Sylwia miała kontakty, Julia miała materiały. Razem mogły zniszczyć grupę Wolański. Julia dowiedziała się też, że Adrianna zdradzała Kacpra z bogatym playboyem, Borysem Zarębą.
Miała na to dowody. Ale postanowiła je wykorzystać w odpowiednim momencie. Kacper próbował się z nią skontaktować. Przysłał zaproszenie na spotkanie, potem przyjechał osobiście z kwiatami, krzyczał za bramą, przepraszał.
Julia patrzyła na niego przez monitor i czuła tylko zimno. Nie spotkała się z nim. Następnego dnia do Urzędu Skarbowego trafiły dowody na unikanie płacenia podatków przez grupę Wolański. Kontrola, konfiskata ksiąg, panika inwestorów.
Kacper był u kresu sił. A potem w internecie pojawiło się wideo, na którym Adrianna namiętnie całowała Borysa Zarębę. Data – dwa miesiące przed ich wyjazdem na Malediwy. Wpadł do apartamentu Adrianny, rzucił jej telefon w twarz.
– Wyjaśnij mi to! – To nieporozumienie! – płakała. – To stara historia!
– Stara historia? Data nagrania to dwa miesiące temu, kiedy było między nami najlepiej! Kopnął ją i wyszedł. Został sam.
Firma w chaosie, matka narzeka, kochanka okazała się oszustką. Wrócił pod rezydencję Borowieckich. Ukląkł przed bramą. – Julio, oddaj mi dziecko!
To krew Wolańskich! Julia, patrząc na klęczącego, powiedziała do brata:
– Wpuść go. Czas zakończyć to twarzą w twarz. Rozdział czwarty: Wyrafinowana pułapka zemsty.
Kacper wszedł do salonu. Julia siedziała na kanapie z Antkiem w ramionach. Wyglądała zupełnie inaczej – pewna siebie, chłodna. Już nie ta zastraszona mysz.
– Usiądź – powiedziała sucho. – Julio…
– Nie nazywaj mnie tak. Panienko Borowiecka albo pani Wolańska. Wybieraj.
– Jak ma na imię? – zapytał, patrząc na dziecko. – Antek. Antek Borowiecki.
– Powinien być Wolański! – Jakim prawem? – uśmiechnęła się zimno. – Gdzie byłeś, kiedy się rodził?
Kiedy miał żółtaczkę? Kiedy płakał w nocy z głodu? Kacper nie miał odpowiedzi. – Wiem, że zawiniłem – powiedział po chwili.
– Spełnię każde twoje żądanie. Tylko oddaj mi dziecko. Julia roześmiała się. Ten śmiech przeszył go dreszczem.
– Panie Wolański, chyba pan nie rozumie, w jakiej jest pan sytuacji. To ja ujawniłam sekrety pańskiej firmy. Nagranie z matką? Też ja.
Wideo ze zdrady Adrianny? Moja robota. To wszystko ja. Kacper zerwał się z miejsca.
– Czy to nie przesada?! – Przesada? – odparowała. – Kiedy rodziłam sama w szpitalu, nie uważałeś, że to przesada?
Kiedy twoja matka rzuciła mi 150 tysięcy i podsunęła papiery rozwodowe, nie uważałeś, że to przesada? Kiedy bawiłeś się z kochanką na Malediwach, nie uważałeś, że to przesada? Zbliżyła się do niego. – To jeszcze nie koniec.
Odbiorę od ciebie każdy dług z odsetkami. Kacper cofnął się. Ta kobieta była mu obca. – Co zamierzasz zrobić?
– zapytał drżącym głosem. – Sprawię, że poczujesz, jak to jest być deptanym przez innych. Sprawię, że będziesz żałował do końca życia. A teraz idź.
I nie wracaj. Trzy dni później wybuchł kolejny skandal. Ojciec Kacpra, Henryk Wolański, został oskarżony o wręczenie łapówki w wysokości 5 milionów złotych. Aresztowano go i przesłuchano.
Bożena bezskutecznie szukała znajomości. Kacper zadzwonił do Julii. – Julio, proszę, spotkajmy się. Spełnię każde żądanie.
Przestań. – Wiesz, dlaczego jeszcze nie podpisałam papierów rozwodowych? – powiedziała. – Czekałam, aż sam przyjdziesz i przeprosisz.
– Przepraszam! Jestem ostatnim draniem! Wybacz mi! – Myślisz, że jedno „przepraszam” wszystko załatwi?
– roześmiała się. – Czekałam na dzisiaj, żeby ogłosić, że między nami koniec. Podpiszę papiery. Dziecko zabieram.
A co stanie się z tobą i twoją grupą, to już nie moja sprawa. Rozłączyła się. Tego wieczoru Julia podpisała rozwód. Nie chciała ani grosza z majątku Kacpra.
Chciała tylko dziecka i jego upadku. Rozdział piąty: Upadek i przebudzenie. Kacper stał się wrakiem człowieka. Firma tonęła, ojciec w areszcie, matka płakała.
A Adrianna okradła dom, zabierając pieniądze i biżuterię. Uciekła. Kacper pojechał do jej pustego apartamentu. Porzucił żonę, która go kochała, naraził się potężnej grupie, doprowadził firmę do ruiny.
A wszystko dla kobiety, która go zdradzała i okradła. Następnego dnia dowiedział się, że grupa Gwiazda Morza przejęła 35% udziałów jego firmy. Julia oficjalnie wracała do rodzinnej korporacji jako wiceprezes. I zaprosiła go na konferencję prasową.
Na hotelowej sali Julia w eleganckim białym kostiumie wyglądała olśniewająco. Ogłosiła przejęcie grupy Wolański. Dziennikarze pytali o nagranie z teściową. – Zrobiłam to nagranie w szpitalu, trzy dni po porodzie.
Moja teściowa przyszła z prawnikiem i próbowała zmusić mnie do podpisania rozwodu – odpowiedziała spokojnie. – Nie podpisała pani? – Nie. Poprosiłam, żeby pan Wolański przyszedł osobiście.
Ale nie przyszedł. Pojechał ze swoją dziewczyną na Malediwy. W kącie sali Kacper spuścił głowę. – Co do pana Wolańskiego – Julia spojrzała prosto w kamerę – życzę mu szczęścia w przyszłości.
Jesteśmy już dla siebie zupełnie obcymi ludźmi. Po konferencji Kacper próbował do niej zadzwonić. – Chcę się spotkać. Przepraszam.
Zacznijmy od nowa. – Kacprze, ty chyba nadal nie rozumiesz. Między nami wszystko skończone. Nie dzwoń więcej.
Rozłączyła się. Kacper patrzył na telefon i nagle poczuł się potwornie zmęczony. Rozdział szósty: Początek karmy i ostatnie spotkanie. Julia odkryła, że ojciec Kacpra był zamieszany w śmierć właściciela zakładu, który nie chciał opuścić terenu pod inwestycję.
Henryk Wolański wynajął gangsterów, a w trakcie bójki mężczyzna zginął. Sprawę zatuszowano jako wypadek. Według relacji Dawida, Sylwia długo prowadziła śledztwo i znalazła świadka. – Ujawnij to, bracie – powiedziała Julia.
– Kto zawinił, musi ponieść karę. Henryk Wolański został aresztowany. Świat zawrzał. Kacper stał się chłopcem do bicia.
Bożena trafiła do szpitala. – Idź do niej i błagaj! – krzyczała do syna. – Przecież cię kochała!
– Mamo, ta kobieta nienawidzi nas do szpiku kości – odpowiedział. Kacper otrzymał list od Julii: „W sobotę o 10:00 w Parku Skaryszewskim. Tylko patrz. Nie wolno ci go dotykać ani rozmawiać”.
W sobotę Kacper zobaczył syna po raz pierwszy. Małe dziecko spokojnie spało w wózku. – Mój syn… Widzę go pierwszy raz – wyszeptał chrapliwie. Ukląkł i szepnął do dziecka: „Synku, tatuś przeprasza.
Tatuś jest gorszy od bestii. Słuchaj mamy i nie bądź taki jak ja”. Gdy odchodził, zatrzymał się. – Julio, muszę ci coś powiedzieć.
Adrianna jest w ciąży. Zdradziła mnie z Borysem, a kiedy ten nie chciał odpowiedzialności, wróciła do mnie, twierdząc, że to moje dziecko. Nie dałem się nabrać. Chciałem, żebyś wiedziała, że nie jestem takim człowiekiem, za jakiego mnie uważasz.
Julia nie odpowiedziała. Patrzyła, jak znika w tłumie. Potem wzięła płaczącego synka na ręce. To dziecko jej wystarczyło.
Rozdział siódmy: Nowy początek i niespodziewane spotkanie. Kacper się zmienił. Przestał obwiniać świat. Spokojnie stawił się na przesłuchania, pomagał uporządkować sprawy firmy, opiekował się chorą matką.
Pewnego dnia zadzwonił Dawid Borowiecki: „Proszę przyjść jutro do siedziby grupy Gwiazda Morza”. W sali konferencyjnej Dawid oznajmił: „Postanowiliśmy pozostawić pana na stanowisku prezesa grupy Wolański. To decyzja Julii. Antek potrzebuje ojca.
Jeśli udowodnisz, że się zmieniłeś, jest skłonna pozwolić ci spotykać się z dzieckiem. Ale są warunki”. Warunki były surowe: zero udziałów, ścisła kontrola wydatków, natychmiastowe zwolnienie za nadużycia. Kacper podpisał bez wahania.
– Proszę przekazać Julii, że bardzo jej dziękuję. – Twoim podziękowaniem będzie to, że zaczniesz żyć jak człowiek – odpowiedział Dawid. Czas mijał. Kacper sumiennie pracował.
Firma odzyskiwała siły. Bożena po wyjściu ze szpitala przestała być arogancka. Adrianna, porzucona przez Borysa, wyjechała za granicę. Julia została wiceprezesem grupy Gwiazda Morza.
W dniu inauguracji, stojąc na podium, przypomniała sobie, że rok temu leżała na zimnej sali porodowej. A teraz stała tu jako nowa gwiazda świata biznesu. Na jej biurku pojawił się ogromny bukiet kwiatów bez kartki. Wiedziała, od kogo.
Kacper napisał: „Gratuluję objęcia stanowiska. W przyszłą sobotę są pierwsze urodziny Antka. Czy mogę przyjść? Będę stał z daleka i tylko patrzył”.
Julia odpisała: „W sobotę o trzeciej przyjdź do domu”. Kacper przyszedł z torbą zabawek. W salonie, ubrany w piękny strój, siedział pulchny, zdrowy Antek. Kacper patrzył na niego z łzami w oczach.
Po chwili wstał: „Będę już szedł. Chciałem go tylko zobaczyć. Dziękuję”. – Chwileczkę – zatrzymała go Julia.
– Przez ostatni rok bardzo się pan zmienił. – Ludzie muszą dorosnąć. Chociaż zrobiłem to za późno. – Może pan przychodzić do Antka raz w miesiącu.
Ale tylko patrzeć. Nie wolno go zabierać. Kacper wybuchnął płaczem. – Julio, dziękuję.
Naprawdę dziękuję. – Nie dziękuj mi. Dziękuj sobie. Gdybyś się nie zmienił, nie pozwoliłabym na to.
Rozdział ósmy: Upadek kochanki. Minęło kolejne pół roku. Kacper regularnie odwiedzał Antka. Zawsze krótko, spokojnie.
Julia powoli zaczynała mu ufać. Gdy Antek miał gorączkę, Kacper przyjechał do szpitala o trzeciej w nocy i załatwił wszystkie formalności. Gdy Antek przewrócił się w parku, Kacper natychmiast go uspokoił. Pewnego dnia Julia dostała telefon ze szpitala: „Czy zna pani Adriannę Lisowską?
Jej stan jest bardzo zły. Ciągle powtarza pani imię”. Julia pojechała. Adrianna była chuda jak szkielet, blada.
Opowiedziała o sobie: Borys ją porzucił, miała ciążę pozamaciczną, po operacji ledwo uszła z życiem. Bez pieniędzy, deportowana do Polski, trafiła do publicznego szpitala. – Wiem, jak bardzo mnie pani nienawidzi – płakała Adrianna. – Ale nie miałam do kogo się zwrócić.
– Kiedyś nienawidziłam cię tak bardzo, że chciałam cię zabić – odpowiedziała Julia. – Ale już tak nie jest. Nie jesteś tego warta. Zapłaciła za rachunki szpitalne.
– Jak wyzdrowiejesz, jedź gdziekolwiek i nie pokazuj mi się więcej na oczy. – A Kacper? Jak on się ma? – Ma się bardzo dobrze.
Nie będzie cię nienawidził. Myśli tak samo jak ja – nie jesteś warta nawet nienawiści. Wychodząc ze szpitala, Julia wzięła głęboki oddech. Nienawiść, złość, urazy – wszystko zaczęło odlatywać z wiatrem.
Miesiąc później Adrianna przyszła pod rezydencję, żeby podziękować. Julia nie chciała się z nią spotkać. Przekazała tylko: „Podziękowania nie są potrzebne. Niech pani od teraz żyje porządnie”.
Nikt jej więcej nie widział. Na drugie urodziny Antka Julia zaprosiła Kacpra. Przyszedł z wielkim tortem. Antek, który już całkiem dobrze chodził, biegał po salonie, a Kacper biegał za nim.
Julia obserwowała ich z uśmiechem. – Już go nie nienawidzisz? – zapytał Dawid. – Nienawiść to przeszłość.
– Wybaczyłaś mu? – Wybaczenie to nie brak nienawiści. To gotowość do rozpoczęcia od nowa. Tego wieczoru, odprowadzając Julię do pokoju, Kacper powiedział:
– Julio, naprawdę cię kocham.
Wiem, że nie mam prawa tego mówić, ale musiałem. Przez ostatni rok, będąc blisko ciebie i Antka, zrozumiałem, czym jest prawdziwa rodzina. Nie proszę o wybaczenie. Chcę tylko, żebyś wiedziała.
Będę czekał. – Panie Wolański, wie pan, dlaczego pozwoliłam panu przychodzić do Antka? – zapytała Julia. – Chciałam, żeby Antek wiedział, że jego tata nie jest złym człowiekiem.
I chciałam dać szansę samej sobie. Ale szansa jest tylko jedna. Jeśli powtórzysz błędy, już nigdy nie zobaczysz Antka. – Obiecuję.
Nigdy cię nie zawiodę. Gdy wychodził, Julia zawahała się:
– W przyszły weekend Antek chce iść do zoo. Jeśli masz czas, może pójdziesz z nami? Kacper roześmiał się jak dziecko.
– Czas? Oczywiście, że mam! Pójdę! Rozdział dziewiąty: Czekanie nawróconego mężczyzny.
Wyjście do zoo było punktem zwrotnym. Antek trzymał mamę za lewą rękę, tatę za prawą i paplał cały dzień. Kacper, pocąc się, próbował wyjaśniać, co jedzą żyrafy. Od tego dnia Kacper spędzał z Antkiem coraz więcej czasu.
W weekendy chodzili do parku, a w tygodniu jedli kolacje. Julia już go nie odpychała. – Czy wy znowu jesteście razem? – pytał Dawid.
– Nie. Po prostu pozwalam mu spędzać więcej czasu z Antkiem. Kacper zmienił się całkowicie. Codziennie rano pisał do Julii, pytając, czy jadła, czy nie jest zmęczona.
Znał jej urodziny, terminy szczepień Antka, jej upodobania. To już nie był ten sam egoistyczny człowiek. Pewnej nocy Kacper zadzwonił z płaczem: „Julio, mama jest bardzo chora. Może nie przeżyć tej nocy”.
W szpitalu Bożena Wolańska leżała z podłączonymi rurkami. Na widok Julii popłynęły jej łzy. – Julio, przepraszam. Byłam okropna.
Przez trzy lata nie powiedziałam ci ani jednego miłego słowa. Wyrzuciłam cię za 150 tysięcy. Zasłużyłam na karę. – Proszę nic nie mówić i skupić się na leczeniu.
– Julio, zanim umrę, mam jedną prośbę. Pozwól Kacprowi często widywać Antka. To nie jest zły chłopak. To ja go źle wychowałam.
Julia skinęła głową:
– Dobrze. Na ustach Bożeny pojawił się blady uśmiech, który zniknął. Jej ręka opadła bezwładnie. Zmarła.
Na pogrzebie Julia również była obecna. Kacper klęczał przed trumną i płakał. – Julio, dziękuję, że przyszłaś. – Musiałam.
– Twoja matka miała rację – powiedziała po chwili. – Nie jesteś złym człowiekiem. W przyszłości, jeśli chcesz zobaczyć Antka, przychodź często. Od tego dnia Kacper bywał w rezydencji Borowieckich coraz częściej.
Bawił się z Antkiem, oglądał z nim bajki. Julia patrzyła, jak mur wokół jej serca powoli się kruszy. Pewnego wieczoru Kacper powiedział:
– Kupiłem dom. Pięć minut spacerem od twojego domu.
Żeby Antek mógł do mnie przybiec, kiedy tylko zechce. – Panie Wolański, wie pan, że przysięgłam sobie, że nigdy panu nie wybaczę? – Wiem. – Ale przez ostatnie lata widziałam, jak się pan zmienia.
Widziałam, jak bardzo oddany jest pan Antkowi. I pomyślałam, że ludzie naprawdę mogą się zmienić. Już pana nie nienawidzę. Ale nie jestem jeszcze gotowa, żeby zacząć od nowa.
– Rozumiem. Mogę czekać, ile trzeba. Rozdział dziesiąty: Nowe, idealne życie królowej. Trzy lata później do gabinetu Julii wbiegł mały chłopiec.
– Mamo! Tata powiedział, że dzisiaj zabierze mnie do wesołego miasteczka! Ty też pójdziesz? – Mama ma jeszcze pracę.
– To pójdziemy we trójkę – do środka wszedł Kacper. Julia uśmiechnęła się:
– Dobrze. Dzisiaj nie będę pracować do późna. Cała trójka pojechała do wesołego miasteczka.
Antek biegał od karuzeli do karuzeli, Kacper gonił go, a Julia obserwowała ich z ciepłym uczuciem szczęścia. W restauracji kelner powiedział: „Państwa rodzina wygląda tak pięknie”. – Właśnie nie zaprzeczyłaś – szepnął Kacper. – Temu, że jesteśmy rodziną.
Po chwili wyjął z kieszeni aksamitne pudełeczko. Diamentowy pierścionek. – Julio, czy wyjdziesz za mnie ponownie? Wiem, jakim byłem okropnym człowiekiem.
Wiem, że trudno mi wybaczyć. Ale przez ostatnie trzy lata codziennie przy tobie i Antku postanowiłem: chcę być dla was idealnym schronieniem. Czy dasz mi tę szansę? Antek zapytał: „Mamo, tato, co wy robicie?
”
– Tatuś pyta, czy mama chce z nim zamieszkać na zawsze – odpowiedziała Julia. – A mama chce? – A nasz Antek chce mieszkać z tatą? – Tak!
Tatuś zabiera mnie do wesołego miasteczka, kupuje lody i buduje ze mną z klocków! Julia spojrzała na Kacpra. – Panie Wolański, wie pan, jak długo czekałam, żeby móc odpowiedzieć na to pytanie? – Wiem.
Przepraszam, że kazałem ci tak długo czekać. – Jeśli jeszcze raz mnie zawiedziesz…
– Przysięgam na resztę życia. Nigdy więcej cię nie zawiodę. Julia wyciągnęła rękę:
– To załóż mi go.
Kacper drżącymi rękami założył jej pierścionek. Antek zaczął klaskać: „Mama ma pierścionek! ” Inni goście również zaczęli klaskać i gwizdać. Tego wieczoru, gdy Antek zasnął, Kacper delikatnie objął Julię od tyłu.
– Największym szczęściem w moim życiu było cię spotkać. A największą głupotą – o mało cię nie stracić. Dziękuję za drugą szansę. – Wie pan, dlaczego dałam panu drugą szansę?
Częściowo dla Antka. Ale głównie dlatego, że na własne oczy zobaczyłam, że naprawdę się pan zmienił. – Poświęcę resztę życia, żeby udowodnić, że dzisiejszy wybór nie był błędem. Trzy lata później, na uroczystej kolacji z okazji 30-lecia grupy Gwiazda Morza, Julia w intensywnie czerwonej sukni stała na podium.
W dole sceny Kacper trzymał na rękach sześcioletniego Antka. – Tato, mama jest naprawdę piękna – szepnął Antek. – Tak. Mama zawsze jest piękna.
– Ale tato, wujek Dawid powiedział, że kiedyś bardzo dokuczałeś mamie. Że sprawiałeś, że mama płakała. Kacper milczał chwilę, po czym pogłaskał syna po głowie:
– Tatuś był złym człowiekiem. Dlatego teraz staram się być dla mamy dwa, trzy razy lepszy.
– Ja też pomogę tacie. Będę bardzo dobry dla mamy! Kacper uśmiechnął się szeroko. Julia zeszła ze sceny i podeszła do nich.
– Jak mi poszło? – Idealnie. Moja żona jest najlepsza. W kącie sali Dawid i Sylwia obserwowali rodzinę.
– Twoja siostra wygląda na bardzo szczęśliwą – powiedziała Sylwia. – Po burzy zawsze wychodzi słońce. – A kiedy dla nas wyjdzie słońce? – zapytała zalotnie.
Dawid roześmiał się głośno i objął ją. Przyjęcie trwało do późna. Julia, siedząc w kącie sali, czuła ogromne wzruszenie. Przypomniała sobie rozpaczliwe noce w szpitalu.
A teraz obok niej była rodzina, która kochała ją nad życie. – Mamo, o czym myślisz? – zapytał Antek. – Myślałam o tym, jaka jestem teraz szczęśliwa.
– Ja też jestem bardzo szczęśliwy! Kacper szepnął jej do ucha:
– Julio, dziękuję. – Nie ma za co. Przed nami jeszcze tyle lat życia.
– Tak. Bądźmy szczęśliwi. Powoli i na zawsze. Za oknem wystrzeliły wspaniałe fajerwerki, rozświetlając nocne niebo.
Jakby ciemne niegdyś życie Julii w końcu rozkwitło w pełni blasku.
