Mijn vader noemde me hardop aan het diner “de enige nutteloze pinautomaat” van de familie – en iedereen lachte. Vijf jaar lang had ik stilletjes hun hypotheek betaald, hun diners, hun vakanties….
Het gerinkel van zwaar zilveren bestek tegen flinterdun porselein echoot door het chique restaurant aan de Amsterdamse Zuidas. Ik zit aan het hoofd van de tafel terwijl de ober een bordeaux inschenkt die weer driehonderd euro aan mijn rekening zal toevoegen. Mijn vader Arthur walst met zijn wijn met de vanzelfsprekendheid van een man die … Read more