‘Kijk hier eens naar. Dit is echt een pronkstuk. ‘
Ik hield de enorme krab omhoog en liet hem aan de camera zien. Het beest was makkelijk een kilo of twee, half zo groot als mijn bovenlichaam.
Een geschenk van de zee, een echte delicatesse. ‘Dit is de Cantonese manier van bereiden. Met gember en lente-ui in de wok. ‘
Ik pakte de roestvrijstalen eetstokjes, niet de Chinese houten.
Die kun je niet gebruiken om goed door de schaal te prikken. Dit is Koreaans gereedschap, veel steviger. Perfect voor dit karwei. ‘Het is een rare kans’, zei ik tegen de kijkers.
‘Zo’n krab krijg je niet vaak. Dus ik dacht: waarom zou ik dit alleen opeten? Laat ik het met jullie delen. ‘
Ik schepte eerst wat soep op.
Voorzichtig, want ik had hem iets te heet opgewarmd. ‘Wow, die is sterk. En heet. Heel heet.
‘
Toen ging ik met het mes door het schild. Het kraakte open en stoomde de lucht in. Daar lag het witte, malse vlees, glanzend in het licht. Ik kon niet anders dan even diep ademhalen.
‘Twee dingen waar je voor moet oppassen’, zei ik. ‘Als je een hoog cholesterol hebt, moet je hier niet te veel van eten. Dat is echt een waarschuwing. Dit is heel voedzaam, maar het is geen gezondheidsvoedsel.
‘
En dan het bijgeloof. ‘Sommige mensen zeggen dat je handen gaan jeuken als je krab eet. Ik heb de crème klaarstaan voor het geval dat. Mijn medicijn tegen het gif.
‘ Ik lachte. ‘Maar ik heb een verkoudheid, dus ik laat het er niet om. Ik eet dit toch. ‘
Ik wees naar de kieuwen.
‘Die moet je niet eten. Echt niet. Dat is het filter, dat gooi je weg. Niet eten.
‘
De prijs kwam ook ter sprake. ‘Weet je hoeveel dit kost? Zo’n twintig tot vijfentwintig dollar per pond. En dit is maar de helft van één kant.
Het andere deel heb ik bewaard. Dit is duur, echt duur. Daarom is het een zeldzame delicatesse. ‘
Ik begon het vlees uit de schaar te trekken.
Met de stalen eetstokjes kon ik precies bij het vlees komen dat tussen de schaal zat. ‘Kijk eens naar dit stuk. Dat is goed spul. Hier gaat mijn vinger aan te pas.
‘
Ik vertelde over de wetten die ervoor zorgen dat krabben niet uitsterven. ‘Vrouwtjes mogen we niet vangen. Alleen mannetjes. Dat is voor de duurzaamheid, voor de toekomst.
‘
Tussendoor nam ik een slok van de kruidensoep die op het vuur stond. ‘Dit is goed voor je longen. Kalmeert je keel, vooral als je verkouden bent. Ik heb het gewoon opgewarmd.
Dat is het avondeten van vanavond. ‘
‘En krab is koud voedsel, weet je. Daarom gebruiken de Cantonezen gember bij de bereiding. Dat brengt het in balans.
Daar helpt het mee. Als je het op de goede manier klaarmaakt, zit je goed. ‘
Ik beet in een stuk vlees en likte mijn vingers af. ‘Fingerlicking goed.
Echt waar. Dit is iets om van te genieten. ‘
Ik hield mijn vinger op, bedekt met het glanzende sap, en liet het aan de camera zien.
Geen woorden nodig.
