Ik had drie gerechten en een soep op tafel gezet. Geen gekookt eten, gewoon even snel iets eten terwijl ik bezig was met het inrichten van mijn stream. Maar mijn techniek wilde vandaag niet meewerken, en alles liep anders dan gepland. CONTENT:
Ik had drie gerechten en een soep klaarstaan.
Geen kookstream vandaag, ik zou gewoon even snel eten terwijl ik achter mijn laptop werkte aan een nieuw muziekcafé-project. Het was een luxe maaltijd. Eigengemaakte stoom-ei met gezouten eendenei, geraspte kip met gefermenteerde groenten, en een kruidensoep. Aan zo’n maaltijd zit twee uur werk vast: de kip ontdooien, marineren, stomen, en dan alles mengen met een geheime saus.
Dit was een voorbeeld van wat je noemt batch cooking. Ik had de tafel klaargezet, mijn camera klaar, en ging live. Maar zodra ik begon, ging het mis. De tekst-naar-spraak wilde niet aan.
Ik klikte op instellingen, zette het uit en weer aan, maar er kwam geen geluid. Iemand schreef in de chat: “Wake up TTS. ”
Ik mompelde wat, klikte door de menu’s, en zei: “Ik heb dit systeem al zo vaak gebruikt, maar vandaag doet het gewoon niet wat ik wil. ”
Toen vroeg een kijker: “Wat voor games speel je vandaag?
”
Ik grinnikte en zei: “Geen games, ik eet gewoon even wat terwijl ik werk. ”
De chat was klein. Enkele namen kwamen langs: WT205, Dag509, Yilingling. Ze waren geduldig, maar ik was gefrustreerd.
Ik bleef rommelen met de steminstellingen en vroeg aan de kijkers welke stem ze wilden. “Wil je een US-Engelse stem, een Britse, of een Cantonese meid? ”
Er kwamen antwoorden, maar elke stem die ik testte was een vrouw. Ik zocht verder.
“Oké, deze dan? ”
“Nee,” zei Dag509. Ik moest lachen. Na een tijdje vond ik een mannenstem.
Ik vroeg: “Wil je deze? ”
“Nee. ”
Ik bleef doorklikken naar de zesde stem. Die was ook niet goed.
De zevende was weer een vrouw. De achtste ook. Ondertussen stond mijn eten koud te worden. De eieren, de kip, de soep.
Ik had gezegd dat ik alleen maar even snel wat wilde eten terwijl ik werkte aan mijn stream-opstelling. Ik had commandoknoppen willen instellen, clips, geluiden, misschien OBS koppelen. Mijn telefoon had geen geluidsbestanden, dus dat kon ik al overslaan. Maar het liep allemaal anders.
In plaats van rustig te eten, zat ik te knoeien met instellingen, stemmen, en de chat. De kijkers vroegen tussendoor: “Wil je ook een andere taal? ”
“Kan ook Cantonese, Hindi, Indonesisch, Japans of Pools,” zei ik. Niemand koos.
Iemand zei: “Blyat. ” Ik glimlachte. De chat bleef doorgaan met stemvoorstellen, en ik bleef proberen. Ik wist niet meer wat ik eigenlijk wilde.
Deze korte stream werd een chaos van instellingen, stemmen, en kapotte TTS. En mijn eten werd koud. Het was een gewone thuismaaltijd die ik zelden eet, omdat het te duur en te tijdrovend is. Maar vandaag at ik niet.
Ik was bezig met technologie die niet mee wilde werken. Uiteindelijk vond ik een stem die leek te werken. Ik vroeg aan Dag509: “Wil je deze? ”
Geen antwoord.
Alleen stilte. Ik keek naar mijn bord en naar de verwachtingen van de chat. Mijn maaltijd was koud, maar dat kon me niet meer schelen. Ik was te druk bezig geweest met alles behalve dat wat ik had willen doen: rustig eten en werken.
En toen keek ik weer naar het scherm. Het systeem gaf eindelijk een melding. En ik wist dat ik opnieuw moest beginnen.
