“Zegt die ene krabbel ja, dus mannetje. Weet je het zeker? ” Ik hield het beest omhoog en telde de poten. Eén, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, acht.
Ja, dit was een mannetje. En groot genoeg. Ruim boven de zes inch die de wet hier voorschrijft. Ik stond buiten, midden in de nacht, met een stream aan de gang.
Voor wie niet uit Vancouver komt: dit is wat wij hier BC Big Crab noemen. De “BC” staat voor British Columbia, onze provincie. En dit exemplaar was een kanjer. Zeven inch.
Alle vlees zit in die scharen en poten, en geloof me, dit is de echte kost. Niet die magere krabpoten die je ergens anders krijgt. Dit hier is goud. “Kan je koken dan?
” las ik in de chat. Ja, dat kan ik zeker. En vanavond liet ik het zien. Ik had de krab al schoongemaakt, klaar voor de bereiding.
Daarnaast stond een grote kom sla om te blancheren. Simpel, maar perfect bij de krab. En in de magnetron stond een pan soep die ik twee nachten eerder had gemaakt. Je zag het vet van het varkensvlees aan de randen hangen.
Dat is een goed teken; zo komt het vet eruit. Ik zette de soep apart en begon de krab klaar te maken. Ondertussen ging de chat helemaal los over de TTS-commando’s. Iedereen had zijn eigen tekst-naar-spraak-stem, en ze testten het allemaal uit.
De ene zette zich op Engels mannelijk, de ander op Kantonees vrouwelijk. “Dit is een voorbeeld van mijn stem,” bleef het maar herhalen. Sommigen hadden het door, anderen raakten in de war. “Waarom praat je Spaans terwijl je stem op Canadees-Frans staat?
” vroeg ik lachend aan iemand in de chat. De stemmen werden steeds opnieuw ingesteld, en ik probeerde iedereen te helpen het goed te krijgen. Toen het eten klaar was, draaide ik de camera naar de tafel. Ik had de krab gepresenteerd zoals het hoorde, met de blancheerde sla erbij.
Ik wees naar een van de poten. “Kijk, dit is maar één poot. Zo groot is die. ” De chat reageerde direct: “Ziet er heerlijk uit.
” Ik bedankte ze en waarschuwde er wel bij: “Als je een hoog cholesterol hebt, wees dan voorzichtig. Het is medisch bewezen dat tachtig procent van je cholesterol door je eigen lichaam wordt aangemaakt en maar twintig procent uit voeding komt. Maar toch, wees er gewoon mee voorzichtig. ”
Ik haalde de soep uit de magnetron en zette alles op tafel.
De krab, de sla, de soep. Het was middernacht, de buren mochten niet klagen over lawaai, dus ik hield het rustig. Toch wilde ik dit delen met de kijkers uit Azië, de VS, en overal ter wereld. Dit is wat je moet proberen als je ooit in Vancouver komt: BC Big Crab.
Terwijl ik de soep erbij schonk, bleef de chat doorgaan over stemmen en talen. “Alo! ” klonk er in het Frans. Iemand anders typte iets in het Spaans.
Ik schudde mijn hoofd met een glimlach. De TTS was leuk, maar het eten was het echte hoogtepunt van vanavond. De tafel stond klaar. De krab dampend, de sla glanzend, de soep heet.
Ik nam mijn stoel en keek naar de chat. “Oké, laten we eten. ”
