We hebben het over van alles en nog wat. Heb je jezelf wel eens gezien? Ja. Elke dag.
We kijken toch elke dag in de spiegel. Wat? Luister even. Werkt dat ding niet?
Of heeft hij vrij? Wie? Hé, ja. Ja of vrij.
Oh, ik snap er echt niks van, dat ding doet het gewoon niet. Stom ding. En dat andere ding? Die heeft volgens mij nog steeds ziekteverlof.
Ja, hij heeft ziekteverlof, omdat hij gewoon dom is. Er was iets met zijn oog, hij is geopereerd aan zijn oog. Dat kwam omdat hij slecht zag. Maar dat is al lang geleden, die operatie.
Waarom duurt dat nog steeds? Waar heb jij je mee gerookt, gek? Nee, met zo’n sigaret. Maar trouwens, die andere vent, die van die meiden, die smaakten niet lekker.
Die van anderen waren lekker. Al dat spul heeft hij zelf geregeld. Dus ik schrijf haar zoiets van: ik moet er nu wel uitkomen. We hadden afgesproken, zoiets van, we gaan om 3 uur.
Ik schrijf dat ik moet gaan. Zij zegt: ‘Ja, mijn vader is hier, moet je de tafel van 3 voor me opzeggen. ‘ Ik ken de tafel van 3 niet. Al jaren niet.
Ik ga niet vertellen hoe oud ik ben. Nou, prima. Het is niet alsof ik 5 ben, maar het lijkt wel alsof je het meteen moet kennen. Ik vraag haar vandaag: ze zegt 53.
Ik zeg: wat is 27 dan? 38. Ik zeg: 27, niet 38. Zij zegt: nee.
Reken maar, ik heb gestemd. Waarom duurt het zo lang voordat het landt? Waarom duurt het zo lang? Dank je.
Hoe kun je dat nou niet weten? We zijn gewoon aardig. We moeten haar gewoon leren. Hoe moet je anders leven?
Worden jullie er ook moe van. Oh ja, ik kan echt goed praten. Vind je niet? Ja, ik lijk wel een oma, omdat ik niet normaal kan praten.
Echt, als ik naar mijn moeder ga om iets te vertellen. Nou, kortom, ja, en toen, nou, toen, [onhoorbaar] nou, kortom, nou, oei, [onhoorbaar] zonder [onhoorbaar] ja? Nou, alleen zonder, alleen maar zonder [onhoorbaar] ja. Kortom, ik ga naar haar toe, of mijn vader belde me gisteren, zoiets van, hij vroeg iets, zodat ik hem iets zou vertellen.
En toen vroeg hij me: ‘Waar ben je? ‘ Ik zeg: ‘Ik ben bij die halte, hoe heet het ook alweer? Ik kan nooit onthouden hoe dingen heten. ‘ [onhoorbaar] Nou, dat bestaat.
[onhoorbaar] We hebben 2 dagen achter elkaar 20. 000 stappen gezet.
