De waarzegster keek Maren diep in de ogen. ‘Hij is alleen maar uit op je huis en je geld. ‘ Maren, 35 jaar en werkzaam als senior accountant, had net haar twijfels over haar verloofde Feit voorgelegd. Op haar advies besloot ze hem te testen voor de bruiloft.
En niet zonder reden. Maren woonde alleen in een door haar ouders gebouwd huis in de buurt van Werder aan de Havel, ongeveer veertig kilometer van Berlijn. Het huis, gemaakt van rode baksteen met een serre en een appelboomgaard, was haar trots en haar pijn. Na het verlies van haar ouders had ze al haar spaargeld, bijna honderdduizend euro, in de renovatie gestoken.
Het was nu ongeveer achthonderdduizend euro waard. Daarnaast had ze nog zo’n honderdduizend euro aan spaargeld op de bank. Ze had nooit echt geluk in de liefde gehad. Een eerdere verloofde had haar vlak voor de bruiloft verlaten.
Nu was er Feit. Charmant, attent, en precies op het juiste moment in haar leven verschenen. Pas toen haar vriendin Sibille opmerkte dat hij wel erg snel over hun toekomst praatte en dat hij nooit iets over zijn eigen verleden vertelde, begon Maren te twijfelen. Op aanraden van de waarzegster besloot ze hem te testen.
Maren deed alsof ze voor zaken weg moest en zei dat ze een paar dagen niet thuis zou zijn. Maar ze bleef stiekem in de buurt. Op de tweede dag zag ze Feit het huis verlaten, zich verzekerend dat niemand hem zag. Ze volgde hem naar een pensionskamer in een naburig dorp.
Daar vond ze allerlei spullen van verschillende vrouwen, waaronder haar eigen foto’s. Op de achterkant stonden aantekeningen over haar huis, haar geld, haar gewoonten. Ze maakte foto’s van alles als bewijs. Toen Feit terugkwam, confronteerde ze hem.
Hij probeerde te ontkennen, maar toen ze de foto’s en aantekeningen liet zien, bekende hij koelbloedig. ‘Ja, ik wilde je huis en je geld. Ik heb het bij anderen gedaan en het werkt altijd. ‘ Maren zette hem buiten.
‘Als je ooit nog in de buurt komt, ga ik naar de politie. Ik heb bewijs dat je identiteit niet klopt. ‘
De volgende dag zei ze de bruiloft af. Sibille steunde haar.
Maren veranderde de sloten, installeerde een alarm en nam een Duitse herder genaamd Rex. Feit leek verdwenen. Maar de rust was van korte duur. Op een avond stond een onbekende vrouw voor de deur.
Ze stelde zich voor als Ina, de voormalige assistente van Feit. ‘Ik waarschuw je. Feit is woedend. Jij bent de eerste die hem voor de bruiloft ontmaskert.
Hij zal dit niet laten rusten. ‘ Ina vertelde dat Feit haar chanteerde om slachtoffers te zoeken. Ze wilde er nu mee stoppen en verdwijnen. Kort daarna belde de politie.
Feit had aangifte tegen Maren gedaan wegens diefstal van twintigduizend euro en sieraden. Maren huurde een goede advocaat, dr. Kastner. Samen dienden ze een tegenaangifte in wegens identiteitsfraude.
Het bleek dat Feits identiteitsbewijs vals was. De zaak tegen Maren werd geseponeerd. De politie opende een onderzoek naar Feit wegens fraude en identiteitsvervalsing. Het bleek dat Feit in de afgelopen tien jaar minstens vijf soortgelijke zaken in Duitsland had uitgevoerd.
Drie vrouwen hadden hun huis verloren, twee hun spaargeld. De totale schade liep in de miljoenen. Een maand later werd Feit gearresteerd in een pension in Thüringen, waar hij opnieuw een oudere weduwe probeerde op te lichten. Hij kreeg meerdere jaren gevangenisstraf.
Maren kon eindelijk opgelucht ademhalen. Ze had niet alleen zichzelf gered, maar ook andere vrouwen behoed voor hetzelfde lot. Een jaar later ontmoette ze Thomas, een aardige leraar op de basisschool, in het tuincentrum. Ze deed het rustig aan.
Pas na zes maanden vertelde ze hem haar hele verhaal. Hij luisterde zonder oordeel. Twee jaar later trouwden ze in een kleine ceremonie in haar huis. Toen ze samen op de veranda zaten, vroeg Thomas of ze gelukkig was.
Maren keek naar haar bloeiende appelbomen. ‘Ja, want ik weet dat dit echt is. ‘
