Het was één uur ’s nachts en ik zat nog gewoon te eten, een late snack terwijl de wereld sliep. Ik was aan het streamen, gewoon wat kletsen met wie er nog online was, toen het gesprek op vallende sterren kwam. “Waarom sta je daar eigenlijk nog buiten? ” vroeg iemand in de chat.
“Ik dacht dat je op de meteorenregen wachtte. ”
Ik schudde mijn hoofd. “Ik ben daar geen grote fan van. Ik heb de northern lights al gezien in Vancouver en die hele fase heb ik gehad.
Ik blijf wel binnen en kijk wel naar het nieuws. ”
Het was laat, veel te laat voor mij. Normaal ga ik niet zo laat de deur uit. Maar ja, een fotograaf moet elk moment kunnen pakken.
Als je een mooi shot wilt, moet je soms ‘s nachts op pad. Kitsilano is goed, Spanish Banks is goed. Je hebt dan North Vancouver en West Vancouver als achtergrond bij de northern lights. Ik nam nog een hap.
Het eten was verrassend goed, stevig Koreaans eten. Het was een eetstream geworden, iemand die zijn avondeten liet zien. De kijkers reageerden erop, Steel Matthews zei dat er geen scherpe messen in huis mochten zijn. “Klopt,” gaf ik toe.
“Geen scherpe messen hier. ”
Het gesprek ging verder over messen slijpen. “Weet je hoe je messen op de echte manier slijpt? ” vroeg Steel Matthews.
“Ja, dat doet hij,” zei hij meteen zelf. Ik grinnikte. “Geen wonder. Ik begroette hem in het Koreaans en hij negeerde me gewoon.
Ik dacht dat het een aardig gebaar was, om iemand in zijn eigen taal te begroeten. Maar ik ben hem dankbaar, natuurlijk. Hij heeft mijn kanaal een beoordeling gegeven. Dat is goed.
We helpen elkaar een beetje, denk ik. ”
Ik at rustig verder, probeerde stil te zijn terwijl ik kauwde. Ik ben nog nieuw op Twitch, ook al ben ik een YouTuber. Maar dat is iets heel anders.
YouTube blijft zijn algoritmes veranderen. Als je in het spel wilt blijven, moet je de nieuwe regels volgen en je aanpassen. “Ik hou gewoon van real-life chatten,” zei Steel Matthews. “Ik snap het,” zei ik.
“Maar als je begint met streamen, krijg je niet meteen kijkers. Het heeft geen bewerkingen, alles is live, real time. Het is hard. Het blijft zoeken.
”
Ik geef de voorkeur aan video’s maken, eerlijk gezegd. Omdat je kunt editen, creëren. Je kunt schrijven. Je kunt een onderwerp goed uitdiepen, een deep dive doen.
Bij live-streams blijft het gesprek oppervlakkig, gewoon een losse babbel. Een video kan ergens echt over gaan. Maar het probleem blijft: heb je wel iemand om mee te chatten? Het is midden in de nacht.
De meeste van mijn vrienden slapen al. Mensen zitten in andere tijdzones. Ik zie hier amper iemand uit Oost-Canada. Zelfs in Vancouver liggen de mensen normaal nu al in bed.
Ik ben anders. Ik kan niet zo goed slapen. Ik ben een nachtuil. We hadden het over vuurwerk.
“Ja, we hebben vuurwerk,” zei ik. “Ik ben er wel eens gaan kijken. Maar je kijkt er één keer naar en dan is het weer voorbij. ”
Steel Matthews was er niet helemaal bij, zijn stream lag wat achter.
Toen kwam het bericht dat hij weer aan het werk moest, zijn lunchpauze was voorbij. Het was dag in Australië, dus hij kon nog even chatten. Maar dat is precies het probleem als starter: als je nog niemand kent, heb je ook niemand om mee te praten. “De vuurwerk-streams die ik zag, liepen allemaal achter,” zei Steel Matthews nog.
“Oh. ”
Ik nam nog een hap. Het was laat, ik was moe, maar ik zat er nog.
Gewoon aan het eten, aan het kletsen, wachtend op wie er nog online zou komen.
